Lubię rzeczy sprawdzone - takie, które znam, takie dzięki którym mam wiele ciepłych wspomnień. Uwielbiam te swoje ciche momenty, kiedy siadam wygodnie na werandzie, opatulam się ogromnym wełnianym kocem i delektuję się wieczorną ciszą i muzyką świerszczy. Jestem stara, naprawdę tak się czuję kiedy zamykam te swoje oczy i przypominam sobie każde wakacje spędzone u dziadków ... bo wiecie było tam pięknie! Już na samą myśl czule się uśmiecham a ślinka cieknie mi do ust! Co to były za czasy! Czuję jakbym dopiero wczoraj siedziała z dziadkami przy kubku mleka i słuchała ich opowieści , czuję babciny ogród, w którym godzinami mogłam się chować, czuję błogość ...

Nadeszła ta chwila! Wiele z Was czekało na ten wpis, często sama mówiłam 'będzie, będzie w tygodniu' i prawdę mówiąc na moim gadaniu tylko się kończyło. O ile łatwiej poszło mi w tym przypadku zrobienie zdjęć (tylko trzy sesje były!) to przelanie moich myśli na temat tej palety jest trudne. Trudne tym bardziej, że w dobie tego jak się ją zachwala, a ja widzę jej wady. Tym bardziej, że ja swoją paletę mam od początku grudnia nim jeszcze weszła do oferty naszej Sephory - za mną pół roku użytkowania w różnych warunkach. Pół roku mi pokazało jak początkowy zachwyt z kosmicznej pigmentacji zmienił się w małe rozczarowanie. Myślę, że po pół roku mogę powiedzieć o niej wszystko co trzeba wiedzieć (nie żeby recenzje po miesiącu stosowania palety były złe - w jej przypadku musiałam mieć całkowitą pewność). Teraz tą pewność mam ;)


Tak jak w przypadku jej starszej siostry Choclate Bar urzekło mnie słodkie opakowanie w złoto różowym kompaktowym pudełku. Jako iż to moja trzecia paleta TF (druga z serii brzoskwiniowej) to zdziwiłam się, że ma w sobie magnez (?) - wiecie, w sensie, że ładnie się klei do pozostałych metalowych  palet :D. Dbałość o detale jak zwykle jest porażająca czy to w kwestii zamykania / otwierania w postaci złotych małych brzoskwinek czy zwykłego różowego kartonika. Jak to bywa w paletach TF mamy tu ogromne lusterko - dla mnie to wielki plus bo właśnie tą paletę zazwyczaj biorę jak jadę do Karola na weekend a nie chce mi się lecieć pod lustro do łazienki ;).
Zapach - tutaj wiem, że jest tyle samo jego zwolenniczek co jego przeciwniczek - mi się podoba bo na mój nos pachnie brzoskwiniowym, musującym Piccolo! Jest bąbelkowo i naprawdę słodko ale wiem, że są osoby dla których ten zapach jest męczący.
Cienie - 12 różnych odcieni, 1.25 g małej uroczej 'kratki' (cała paleta 15 g), dla porównania cienie z Chocolate Bar to tylko 0.95 g więc jakby nie było Just Peachy ma 'więcej' do zużycia.
Pigmentacja - z początku byłam z niej mega zadowolona - powiedziałam nawet 'to kosmos' ale dopiero z biegiem czasu zauważyłam w niej wady. Nie jest to kosmos: jest i źle i dobrze, z czego to dobrze dla mnie ma znacznik średniej pigmentacji. Z całej palety tylko 4 odcieni mają kosmiczne nasycenie i właśnie ta czwórka ratuje wszystko! A jak to wygląda pojedynczo napiszę przy swatchach ;)

Są tutaj cienie z których strasznie się sypie i tego ukrywać nie będę, są też takie, które dają piękny efekt za pierwszym pociągnięciem pędzla ale również mamy jeden odcień - kameleon bo on tak nie do końca jest czystym matem! A skoro o matach mowa - wiele osób narzeka, że nie ma tutaj jednego błyszczącego cienia i tu się zastanawiam czy do naszej sprzedaży weszła paleta z inną formułą (moja paleta była sprowadzona ze Stanów)? Właśnie przez ten jeden cień zastanawiam się czy formuły tych palet są nadal takie same ;).

To już trzeci dzień kiedy zabieram się za ten wpis, trzeci w którym mówię sobie 'dobra Ruda, przestań się lenić i napisz tego posta bo wstyd tak nie pisać !'. No to piszę i zrobiłam mały postęp bo właśnie mam już tutaj trzeci wers i kolejne zdanie - ta dam! Fanfary i inne bajery z tej okazji ale teraz to po co właśnie tu wlazłyście - właściwy wpis czyli porcja kolejnych kosmetyków, które (póki co) do mnie w żaden sposób nie mówią. I uwierzcie dziś Was zadziwię - w sumie zawsze to robię ;D



I prawdziwa bomba na sam początek czyli coś co w blogosferze ma status 'kultowe'. Ale nie dla mnie. Co prawda na hybrydkach byłam dopiero drugi raz i mało co się znam w tym temacie ... Dobra pierdzielę od rzeczy - czemu nie Semilac? Bo go za dużo, za pełno, bo wszyscy chwalą i nikt się nie czepia i przez tyle miesięcy/ lat ani jedna osoba nie powiedziała o nich źle. Doprawdy jest tak pięknie i bajkowo? Otóż nie i dopiero gdzieś między komentarzami pojawia się drobny wpis 'a mnie uczulił' i kilka nieśmiałych głosów 'mnie też' (z tego co słyszałam ich lakiery są tymi najczęściej uczulającymi). Ale głośno nie mówi nikt pff i właśnie dlatego, dlatego, że dla większości ta marka ma tak idealne produkty, że mnie samą odrzuca. Uff i tyle a może aż tyle? I mimo ładnych odcieni w kolekcjach (aż taką ignorantką nie jestem) to nie mam zamiaru /chęci na razie po nie sięgać. Aaaa a na pazury i tak wybieram Elisium Nails i Neonail :D. Bo jakoś Semilac no cóż to nie moja bajka :)



To dopiero stos - pudełko subskrypcyjne ! Gdy nie blogowałam wydawało mi się ono świetne. Kosmetyki co miesiąc za śmieszną kwotę paru złotych prosto pod drzwi? Brzmi świetnie! Ale wtedy byłam głupia i wierzyłam w 'gruszki na wierzbie i śliwki na sośnie' (nie śpiewać!), a teraz kiedy widzę te zawartości to śmiać mi się chce! Mydło, suplementy, antyperspiranty, ciągle te same marki ble, meh i śmiech na sali. Zresztą ekipa z Shiny ma dziwną politykę o której już wspominały dziewczyny recenzujące pudełka - trzeba pisać dobrze. I choćby wsadzili Ci tam gówno w złotym papierku to Ty masz napisać o tym coś pozytywnego , aż mi się brzydkie słowa cisną ;D. Sęk w tym, że Shiny już dawno się 'skończyło' bo daje same pierdoły a kwoty na ich ulotce czasem robią tylko ładne wrażenie, Nie wiem czemu jeszcze tyle osób lubi subskrypcję mydła na kilka miesięcy ale cii dla mnie zdecydowanie lepszą wersją pudełko beGlossy, bo jak coś to Shiny ma tylko ładne kartony amen! ♥



Mam przeczucie, że jak tylko o nim wspomnę to kilka z Was poleci i go kupi ... no mam przeczucie jak nic ale zanim to zrobić to ... w sumie nie wiem co :D. Mnie nie kusi bo wizualnie może by mi się podobał jakbym miała znowu 5 lat (moje gluto byłoby nim zachwycone). Ogólnie ujmując 'księżycowa poświata, efekt migotania'...ble ble ble ... Może na festiwalowy look TF zrobiło coś czaderskiego ale dla zwykłej Wiśniewskiej (mnie!) tachającej worek ziemniaków w swoich jakże uroczych brudnych laczkach już nie. Poza tym efekt holo nigdy nie mówił do mnie, ten jednorożec wygląda grubo (komuś proporcje nie wyszły) i ma dziwny fioletowy odcień a bronzer? Ło matko, tak będę w tym wyglądać pięknie - tak jakbym mordkę na patelni podsmażyła na złocisty ekhem brązowawy  kolor - no way! A myślałam, że nic mnie nie zaskoczy ;)


Już na koniec mydło, widło i powidło, bo dać prawie 150 zł  (dokładnie 145 zł) za kostkę mydła to naprawdę trzeba mieć coś z garem, znaczy się z głową. No może jakby to była wypasiona gramatura 500 g czy coś ale to tylko 150 g (wychodzi niecałe 1 zł za grama ;D) ... Lipka, zwłaszcza, że kostka Dove (pachnie najpiękniej) kosztuje jakieś 3 - 4 zł, no chyba że dostaniecie ją w pudełku Shiny to prawie 'jak za darmo' :D. Ale co ja tam mówiłam? Aaa wiecie, że klasyczna linia tego zapachu mi się nie podoba - pospolitość jakich mało a pachnie jak perfum z bazaru za 25 zł więc się dziwię, że są osoby które dają tyle kasy za zwykłą mydlaną kostkę, która i tak skończy w kanale. Chociaż nie, może jakby moje ulubione zapachy miały mydlane kostki to bym je kupowała ... a nie, żartuję! Jednak wolę Dove ;D Zresztą kto bogatemu zabroni?:D

Cóż to by było na tyle, napisałam :D
Znacie coś? Jakie macie zdanie? :)

Mówiłam Wam ostatnio - moją codzienną pielęgnację zdominowała ostatnio marka L'oreal i wcale się z tym  nie kryję! Była baza, żele czas na scruby! I to nie byle jakie bo cukrowe scruby do 'szorowania' buzi ale też do peelingowania ust! Przyznam szczerze, że od momentu kiedy używałam pomadki peelingującej z Sylveco polubiłam się z taką formą pielęgnacji ale w życiu bym nie pomyślała by stworzyć jeden produkt, który będzie i do twarzy i do ust! Czy to wyszło? Sprawdziłam! W sumie przetestowałam dwie z dostępnych 3 wersji cukrowych scrubów (nie miałam tylko tego co wygląda jak kiwi :D), w każdej formie, w każdej konfiguracji i wiem już co w nich lubię a co odrzuca. Bo tak aż dobrze i świetnie to jednak nie jest! :)


Nie będę kryć - scruby przyszły do mnie w ramach akcji: testowanie z wizaz.pl. Tam też już wydałam swoją opinię i nadal jestem tego samego zdania ale... No właśnie 'ale' bo im dłużej mam te scruby tym bardziej widzę, że praktycznie nie ma między nimi zbytniej różnicy w działaniu , no może taka mała - finalnie zawsze wychodzi jedno i to samo!

Sugar Scrub peeling odżywczy

Peeling odżywczy z nowej linii Sugar Scrubs nadaje miękkość, łagodzi suchość. skóry twarzy. Natychmiast po użyciu skóra jest oczyszczona, miękka i odżywiona. Po tygodniu zyskuje komfort, elastyczność i blask. Dzień po dniu skóra jest ujednolicona, widocznie piękniejsza i miękka w dotyku jak u dziecka.

Pielęgnująca formuła o delikatnym zapachu i kremowej konsystencji oferuje wyjątkowe doznania podczas aplikacji.




Jak sama nazwa wskazuje 'odżywczy' znaczy 'bardziej tłusty' a to oznacza, że akurat ten gagatek zostawia tłustą powłoczkę na skórze. Nie jest to uciążliwe, znika po kilku minutach ale jest więc należy o tym wspomnieć. A mówię to po to aby przekazać, że dzięki temu tłustemu filmowi peeling będzie dobrą opcją dla cer suchych czy odwodnionych. Muszę przyznać, że oprócz tego filmu to wersja odżywcza fajnie nawilża - nie jakoś hiper wow, ale to nawilżenie czuć kilka godzin.
Podoba mi się w nim maślana konsystencja - z początku wygląda to jakby nie było w niej ani jednej drobinki! Dopiero kiedy zaczynacie z nim pracować czuć setki drobnych kryształków - dla mnie nie jest to scrub mocno zdzierających ani zbyt delikatny; taki pośrodku. Ja oba produkty stosuję naprzemiennie i z buzią się nic nie stało więc wychodzę z wnioskiem, że można stosować częściej niż mówi producent ( wg niego 2/3 razy w tygodniu). Drobinek jest mnóstwo ale brawo za to, że żadna nie zostaje tylko wszystko pięknie się rozpuszcza (i nie ma ani jednej we włosach!).



To co mi się ewidentnie w nim nie podoba to zapach i smak! Z tego powodu na ustach wylądował (razem z jego bratem) może po dwa razy (?). Ten zapach/ smak nie jest do przejścia. Wersja odżywcza ma słodki (za słodki), chemiczny i sztuczny zapach. Nie pachnie ani masłem kakaowym ani jakimś cukrem, jest słodko, mdło i do porzygu, a przy tym na ustach zostawia chemiczny (mało apetyczny) posmak co bardzo mi nie odpowiada. Choć działanie ma fajne, jest dość łagodny a przy tym skuteczny to walory zapachowe czy smakowe (jeśli brać pod uwagę peelingowanie ust) są tragiczne!

Sugar Scrub peeling rozświetlający

Peeling do twarzy z nowej linii Sugar Scrubs wygładza skórę i nadaje jej blask.
Natychmiast po użyciu skóra jest czysta, gładka i rozświetlona. Po tygodniu: skóra jest wygładzona, a cera promienna. Dzień po dniu: skóra jest ujednolicona, widocznie piękniejsza i miękka w dotyku jak u dziecka



Jakby nie patrzeć to uwielbiam wszystko co rozświetla i pewniakiem było to, że i z tym się polubię. Cóż - nie do końca bo jak jego odżywczy 'brat' i ta wersja ma swoje minusy. Tutaj też mamy tłustą powłoczkę na skórze ale zdecydowanie jest ona delikatniejsza niż w wersji odżywczej. To co mnie zaskoczyło to fakt, że już po pierwszym użyciu było widać na skórze efekt rozświetlenia. Ten sam efekt utrzymywał się przez jakieś 3 - 4 godziny więc źle nie było. Z biegiem czasu skóra nabierała zdrowego blasku (wiecie, spowodowanego dobrą pielęgnacją i kondycją skóry), promieniała ale nie ma mowy o ujednoliceniu skóry (nie wiem kto tworzyły te gadki - szmatki producenta ale to się zwyczajnie pokrywa niezależnie od wersji scrubu a reszta jest wyssana z palca). Minus jest taki, że wystarczy przestać używać peelingu na 2 dni i po obiecanym , długotrwałym blasku nie ma ani śladu. 
I znowu ta maślana konsystencja z małym wyjątkiem, kryształki są większe a wizualnie scrub wygląda na bardziej zbity. Jednak i tu nie ma problemu bo wszystko ładnie się rozpuszcza. Tej wersji zdarza mi się używać codziennie i krzywdy sobie nie zrobiłam jednak osoby z cerą wrażliwą mogą sobie zaszkodzić przy częstszym stosowaniu. 



A największy minus - tak, tak zapach i smak! Bo to znowu słodki ulep, chemia i sztuczność w jednym! Zapachy tych scrubów są tak brzydkie, przesłodzone i nienaturalne, że mój nos ich nie znosi! Tak samo mamy tu chemiczny posmak na ustach! A fuuuuuuj!

Oba zamknięte w ciężkich szklanych słoiczkach. Oba okropnie wydajne (używam od połowy marca i nie mam nawet połowy wykończonej) i oba dają to samo: za ich sprawą skóra jest świeża i czysta, nie ma suchych skórek, nawilżają (wersja odżywcza bardziej), nie odnotowałam żadnego podrażnienia. No ale mają okropne zapachy i to jest nie do przejścia! 


Powiem Wam, że przejrzałam prawie wszystkie opinie na wizażu i jak widzę to ochy i achy to myślę 'za co?'. Owszem są fajne i coś tam robią, są wydajne i warte wypróbowania ale są lepsze produkty od nich! Zużyję, ale nie wrócę, mówię nie zapachowi/ smakowi bo cała reszta zwyczajnie może być, tylko może być i jak widać odżywczy okazał się ciut lepszy niż rozświetlający ;)

Rossmann, 50 ml/ 34.99 zł

Zawsze kiedy wpadnę na jakiś moim zdaniem genialny pomysł na nowy wpis czy cykl postów na blogu to najpierw wspominam o tym na InstaStories i proszę Was o zdanie. Tak samo było w tym przypadku: w środku nocy napisałam, że chciałabym stworzyć cykl z dwoma pytaniami na które będą odpowiadać blogerki. Sęk w tym, że nie chcę by to był coś prostego i banalnego (wiecie typu: skąd pomysł na bloga) a coś co da do myślenia nie tylko im ale tym, którzy będą czytać ich odpowiedzi. Ku mojemu zdziwieniu odzew mnie przerósł, ba nawet nie spodziewałam się, że będą chętni a tu proszę - sama musiałam wybrać 3 osoby do 'tablicy' ;D. Dlatego dziś mały debiut serii, którą mam nadzieję przyjmiecie dość ciepło :)


A do tablicy idą: Agata (Agata Ma Nosa), Natalia (Elfnaczi) i Justyna (Okiem Justyny). Kiedyś polecałam ich blogi teraz przyszła pora by same powiedziały coś na ten temat ;). Każdy z tych blogów znam już jakiś czas (jak nie lat) więc jestem wdzięczna, że tak 'doświadczone' osoby odpowiadają jako pierwsze ;)

1. Zazwyczaj młodym bloggerem radzi się co robić na samym początku, ogólnie służy się pomocą. Mnie jednak ciekawi przed czym ostrzegłabyś nowych twórców (starych też), czego powinni unikać? Czego nie robić?

Agata: Nie wiem czego nie powinni robić. Wiem tylko tyle, że powinni starać się być sobą bo to najważniejsza wartość. Nie kopiujcie innych, pokazujcie swoją osobowość bo na pewno jest ciekawa i wyjątkowa!

Natalia:  Każdy blogger powinien wiedzieć, że w czeluściach internetu i blogosfery będą czyhać na niego pułapki - jedne mniej groźne, inne bardziej, ale mogą zrazić do niego czytelników, a przecież nie jest to coś, do czego wszyscy z nas dążą. Postanowiłam odpowiedzieć na to pytanie na swoim przykładzie. Po pierwsze - nie znikaj na długo bez zapowiedzi. Zarówno wśród młodych, jak i starszych blogerów zdarzają się takie "przerwy widmo" i niestety nie wpływa to pozytywnie na wizerunek i wśród czytelników, i botów google. Znikanie z bloga nie tylko psuje nam zasięgi, ale zraża czytelników -często wielu z nich czeka z niecierpliwością na nowy wpis, a jeśli nie pojawia się on od dłuższego czasu, a autor nie daje znaku życia - przestają odwiedzać dany serwis. Dzięki temu można doprowadzić blog do śmierci naturalnej, co jest raczej smutnym zjawiskiem. Po drugie - nie bierz wszystkiego jak leci. Wiem, że współprace są kuszące, sama początkowo odrzucałam tylko te najdziwniejsze oferty, ale teraz, po kilku latach blogowania przyznam, że warto decydować się tylko na takie, które nas interesują. Może to być barter (jeśli jest warty naszej pracy), może być wpis sponsorowany - byleby na blogu kosmetycznym nie pojawiały się treści o najnowszej krajalnicy do chleba albo gadżetach intymnych - przyjmijmy, że nasi odbiorcy woleliby czytać coś, co jest powiązane z tematyką bloga. Z bardziej przyziemnych spraw - nie warto robić sobie wrogów, choć to niełatwa sztuka. Ja na szczęście nie dorobiłam się jeszcze hejtera - uff. Staram się żyć ze wszystkimi w zgodzie, a jeśli ktoś mi nie pasuje - po prostu udaję , że dana osoba nie istnieje. Przestałam się mieszać w intrygi, robię swoje i jak widać - praca popłaca. Ostatnia już rada - nie pisz na siłę. Czasem warto zrezygnować z jednego artykułu w tygodniu, napisać jeden czy dwa, ale dobre i dopracowane. Przyznam, że na początku ciężko było mi zaakceptować taką rezygnację, ale ostatecznie stwierdziłam, że dobrze mi to robi, bo reset pozwala skupić myśli i skoncentrować się na zadaniu - po przerwie, nawet dwu czy trzydniowej posty piszą się same, a ja mam ochotę zasiąść do bloga. Pamiętajcie, że pisanie na jego łamach ma być przyjemnością, a nie przymusem.

A... Byłabym zapomniała. Nie wrzucajcie co tydzień recenzji nowego kremu. Nie da się przetestować kosmetyku pielęgnacyjnego w kilka dni, oszukujecie przez to swoich czytelników, polecacie produkt, który być może nie jest tego wart i narażacie ich na straty. Pamiętajcie - karma wraca ;)